Naar Heerenveen-De Graafschap 2-3 - 24.11.2007
Op zaterdagmiddag om kwart over drie verzamelen we ons bij het bedrijf van Albert Holtrop: "De IJzeren Man". Daar worden de kaarten uitgereikt en we rijden met onze Braziliaanse jongeren en gastgezinnen naar Heerenveen. We worden in de ondernemers sociëteit ontvangen met een kop koffie. Daarna volgt een rondleiding door het gehele stadion. Het is erg leuk om een blik achter de schermen van het voetbalstadion te mogen hebben. Daarna onder het genot van een drankje krijgen we een voorbeschouwing van de assistenttrainer Hans Visser. Hij vertelt dat Heerenveen te maken krijgt met een tegenstander die zich waarschijnlijk terug zal laten zakken op hun eigen helft en dat Heerenveen rekening moet houden met counters van de tegenpartij. Jammer genoeg speelt Alvonso Alves niet mee omdat hij geschorst is.Daarna is er een geweldig koud- en warm buffet. We genieten van het heerlijke eten en toetje. Dan is het tijd voor de wedstrijd. We zitten luxe bovenin het stadion en kunnen alles heel goed zien en de voetbalsfeer meemaken. Het wordt een spannende wedstrijd waarbij Heerenveen in de eerste minuten een paar geweldige kansen krijgt. Uiteindelijk verloopt de wedstrijd voor Heerenveen en voor ons wat teleurstellend omdat de Graafschap met 3-2 wint. Na de wedstrijd wordt er nog wat gedronken en wordt bekend gemaakt dat Geertruida Steens de prijswinnaar is van de pool: Een prachtig Heerenveen shirt met de handtekeningen van de spelers.
We hebben samen een geweldige avond, dankzij DE IJZEREN MAN. Albert en Feikje geweldig bedankt.
Meubilair voor nieuwe school - 29.10.2007
Deze week werd bekend dat al het meubilair van ROC Friese Poort afdeling techniek in Sneek beschikbaar komt voor scholen in de regio Jari. ROC Friese Poort betrekt m.i.v. het schooljaar 2008-2009 een nieuwe school en de directie heeft besloten dat het meubilair van de school aan het Perk niet meegaat naar het nieuwe gebouw. Er is besloten dat de scholen in de regio Jari dit meubiliar mogen hebben. Dit is natuurlijk een schitterend aanbod. De nieuwe technische school moet immers door partnerorganisaties worden ingericht. In dezelfde week waarin toestemming werd gegeven voor de bouw van een nieuwe school door de Brazilaanse overheid, komt dit aanbod van ROC Friese Poort. We willen proberen er alles aan te doen om de vervoersproblematiek te regelen zodat de nieuwe school en wellicht ook andere scholen in de Jari regio "nieuw" meubilair kunnen krijgen.Technische school voor Laranjal !! - 28.10.2007
Technische school voor Laranjal do Jari.De Federale regering heeft besloten om in een tijdsbestek van 3 jaar te beginnen in 2008 150 scholen te stichten voor technisch onderwijs aangevuld met een campus. Naar aanleiding van dit besluit heeft de gemeente Laranjal do Jari in samenwerking met de gemeenten Almeirim en Vitoria do Jari besloten om een aanvraag in te dienen voor het opzetten van technisch onderwijs in de Jari regio. De Fundacao Orsa heeft deze aanvraag mede ondersteund. Dit was ook een voorwaarde voor de aanvraag. Naast de Federale regering, de staat Amapá en de gemeenten in de Jari regio, moeten ook participanten gezocht worden die het project mede ondersteunen. We zijn erg blij met het besluit zodat veel meer jongeren na hun voortgezet onderwijs of als onderdeel van voortgezet onderwijs een beroepsopleiding kunnen volgen die toegesneden wordt op de vraag van goedopgeleidde vakmensen in de regio. De Federale regering heeft positief besloten op de aanvraag en de uitvoering daarvan gepland voor 2009. Behalve het gebouw worden ook de structurele kosten voor salarissen docenten door de Federale regering bekostigd. Dit is voor de continuïteit erg belangrijk. We volgen de ontwikkeling met spanning.
Bezoek burgemeester Euricelia - 26.08.2007
De burgemeester uit het Braziliaanse Laranjal Do Jari bracht deze week een bezoek aan de gemeente Skarsterlân. Het bezoek is een gevolg van de activiteiten van de Jouster stichting Joure-Laranjal Do Jari. Het organiseren van een dergelijk bezoek vergt veel tijd. Ben Hogeterp zit in de organisatie en beleefde een interessante week. Hij beschreef dit voor Skarsterlannieuws.nl in een dagboek.Zaterdag 18 augustus We verwachten morgen hoog bezoek! Niet niks natuurlijk, wanneer een burgemeester uit een plaats in het Amazonegebied op bezoek komt. Goed, ze (want het is een vrij jonge vrouw) gaat uiteraard op bezoek bij haar collega, burgemeester Kuiper. Die laat zich trouwens vertegenwoordigen door de heer Hemmes omdat hijzelf met vakantie is.
Euricelia heet ze. Lang gedacht dat dit haar achternaam was. Zo was ze ook aan ons ‘doorgemaild’. Je schrijft van onze burgervader toch ook niet dat ‘de heer Bert’ langs komt? Toch fout gedacht: het was haar voornaam. Voluit dus: Euricelia Cardoso. Ze wordt vergezeld door – laten we maar zeggen - een ambtenaar van onderwijs. Ook haar zoontje komt nog mee. En last but not least de directeur van Fundação Orsa, Vinicius Tiburcio. Maar dat is nog niet alles. Ze nemen de jongeren mee die hier een jaar gaan studeren, op de Friese Poort in Sneek.
Tja, dat is weer een verhaal apart natuurlijk. En daarvoor kan ik jullie in feite het best verwijzen naar de website www.joure-laranjal.nl. In het kort komt het er op neer dat gezinnen uit Joure nu voor de derde keer een aantal jongeren uit het Amazonegebied van Brazilië een jaar lang gastvrij onderdak bieden. Ze doen hier kennis en ervaring op die ze vervolgens daar weer overdragen. En uiteindelijk is het de bedoeling om daarginds een soort technisch opleidingscentrum te gaan bouwen, zodat ze zelf verder kunnen.
Vandaar de burgemeester ‘her-self’, vergezeld door haar assistente op het gebied van onderwijs. Want de plannen voor een school worden concreet… Vandaar (opnieuw) ook zes jongelui, 3 jongens en 3 meisjes deze keer. De gastouders brengen dus alles in gereedheid om hun Braziliaanse kostganger een zo goed mogelijk plekje te geven. Sjoerd en Tineke Seffinga krijgen, behalve een jongeman, ook nog de burgemeester en haar zoon voor drie nachten over de vloer. En wij Noèmia, de ambtenaar van onderwijs (ook een vrouw) en Vinicius Tiburcio, de directeur van de Orsa-stichting, onze evenknie in Brazilië. Dus druk, druk, druk. Bovendien moest er natuurlijk een programma in elkaar worden getimmerd. Maar daarover de komende dagen meer. O ja: foto’s? Ach, bed-opmakende en boodschap doende mensen zijn niet zo interessant…
Zondag 19 augustus Om 12 uur verzamelen zich een aantal auto’s bij de Haskerfjildskoalle. Het weer zit mee en opgewekt vertrekt men richting Schiphol. Daar aangekomen wordt al snel duidelijk dat Jan en Annie Elsinga enorm creatief in de weer geweest zijn, want er ontvouwt zicht een groot spandoek met ‘Welkom in Holland’, uiteraard ook in het Portugees: Bem vindo!
Inmiddels kennen we het ritueel zo’n beetje: erg lang wachten voordat de mensen eindelijk door de douane zijn en hun koffers hebben, alvast een glimp opvangen via de schaarse ramen in de wanden van schijnbaar hermetisch afgesloten ‘bagagebanden’. En dan opeens komt de eerste om de hoek van de uitgang. Fototoestellen, die al lang ‘in aanslag’ waren, knippen om het leven.
Gastouders zoeken ‘hun kind’ en andersom. De burgemeester, ambtenaar en Vinicius worden hartelijk welkom geheten. Marcia van der Werf vertaalt dat het een lieve lust is. Allemaal even op de foto en wegwezen.
In de tuin van Sjoerd en Tineke komt om een uur of vijf de hele club bij elkaar. Ook de gastouders voor voorgaande jaren, coördinatoren en andere betrokkenen. Het lijkt wel één grote familie. Officieel welkomstwoordje door mij aan onze hoogedelachtbare en iets minder hoog-edelen hier in Nederland.
Om half zeven neem ik Vinicius en Noèmia mee voor een warme hap. Geertje had op ‘veilig’ gespeeld en een heerlijke rijstschotel klaargemaakt, met kip. Dat lusten ze in ieder geval, dat wisten we nog.
We hadden gelijk.
Na het eten nog een kort treffen in de vergaderkamer van ‘It Haskerfjild’, compleet met powerpointpresentatie. Toen viel voor de mensen wel zo’n beetje het doek. De meesten waren vanaf vrijdagmiddag al onderweg. ‘Helemaal kapot’, zeggen ze aan de andere kant van de afsluitdijk. ‘Suver wat ferreizge’, zeggen wij Friezen dan…. Welterusten oftewel: boa noite!
Maandag 20 augustus Op mijn vraag aan Vinicius of hij lekker geslapen heeft, krijg ik als antwoord: ‘Like a baby!’ Nou, dat is duidelijk. Om kwart voor tien ben ik bij Sjoerd en Tineke. Die belt een beetje wrevelig om tien uur het gemeentehuis met de mededeling dat het ‘ietsjes uitloopt’. ‘Der sit gyn gang yn’, foetert hij. Een bekend euvel bij onze verre vrienden. ‘Net sa botte op oere en tiid…’
Niettemin staan we een minuut of vijf later op de stoep van het gemeentehuis. We worden hartelijk ontvangen door loco-burgemeester Gerard Hemmes en communicatiemedewerker Yde Wierda. In de vergaderzaal wordt nuttige informatie over en weer gegeven. Even lachen om het feit dat ‘loco’ in het Portugees in feite ‘gek’ betekent. ‘Nou ja, ik ben ook een beetje een gekke burgemeester’, grapt Hemmes. Gelukkig dat we een uitstekende ‘tolk’ hebben in de persoon van Anita Bouma. Uiteraard worden er foto’s genomen.
Daarna het gemeentehuis door en tenslotte nog naar het milieuterrein. Een boeiende ervaring voor onze gasten!
Na de gezamenlijke lunch gaan we naar de waterzuivering aan de Tramwei bij Joure. Dat is nieuw voor de mensen. Klaarmeester Douwe Tijsma geeft een heldere uitleg en de monsters in de verschillende flessen spreken duidelijke taal. In een van de reservaten wordt de stank tegen gegaan door kokosnoten. Een product uit Brazilië! Om drie uur precies staan we bij Sara Lee voor de deur. Roland Brouwer vangt ons op en neemt ons mee naar de koffiefabriek, Hier kan men zien hoe de koffie, o.a. die uit Brazilië, wordt verwerkt tot koffie-extract. En uiteraard wordt het eindproduct geproefd (zij het dan met water vermengd).
Even opgehouden door een stortbui (‘het lijkt het Amazonegebied wel’), gaan we naar Vegelinshof. Daar staat locatiemanager Dick Hoekstra ons al op te wachten. Hij is tevens een van de gastouders.
Enthousiast vertelt hij over het hoe en wat van ouderenzorg. We maken een rondgang door het gebouw, ontmoeten een ‘eetclub’ en meneer Van der Meulen die 97 jaar oud is. Hij laat zich graag op de foto zetten met burgemeester Euricelia. ‘Dat oerkomt mij net alle dagen’, lacht hij.
In de streek van waaruit onze gasten komen, kent men geen ouderenzorg. Ziekenhuizen zijn er natuurlijk wel, maar je moet er verder al heel beroerd aan toe zijn, wil men daarnaast nog kunnen worden gehuisvest in een soort opvangvoorziening. Ook de nieuwbouwplannen komen aan de orde. En je ziet de mensen denken: dit hier ‘te oud’? Ze zouden een gebouw als het ‘afgedankte’ Vegelinshof graag met open armen ontvangen.
Maar voorwaarts gaat het weer. Het laatste bezoek is aan boer Klaas Kloosterman in Broek. ‘Jullie mogen de stal wel in, maar de burgemeester is er niet echt op gekleed’, vindt hij. De inderdaad chique geklede Auricelia trekt zich er niks van aan en gaat monter op de koebeesten af. Wanneer die dan wat nieuwsgierig met hun grote koppen naar haar toebuigen, springt ze verschrikt weer opzij. De ‘boerinne’ is in de doorloopstal bezig de laatste koeien te melken. Ook hier, net als overal: veel foto’s.
Na de warme maaltijd (nu op z’n Hollands) worden in de avonduurtjes alle gastgezinnen bezocht. Uiteraard moet worden gekeken hoe de ‘quarto’ (kamer) er uitziet waar de Braziliaanse gast een jaar lang zal bivakkeren.
Om elf uur is het tijd voor een borrel. Op de vraag wat ze nou het boeiendst vonden, schudden ze nadenkend hun hoofd: ‘Het was zo veel…!’
Dinsdag 21 augustus Het voordeel van gasten over de vloer is dat je ontbijt met (naast thee) ook jus-de-orange, een zacht gekookt eitje en suikerbrood. Allemaal zaken waar je jezelf anders niet de tijd voor gunt. We moeten om negen uur op de basisschool It Haskerfjild zijn. Sjoerd is hier natuurlijk op bekend terrein en laat de school zien met alles er op en eraan. De kinderen zijn natuurlijk net weer aanwezig en vinden het best interessant dat er hoog bezoek komt. De belangstelling is overigens wederzijds. Conchita de Schiffart is aanwezig als tolk.
Van de basisschool gaat het naar het nieuwe Bornego-college aan de Pasteurweg. Ben de Jong heet ons hartelijk welkom en toont de diverse lokaliteiten van het gebouw. Uiteraard is het er nog ‘stil’ omdat de middelbare scholen nog niet zijn begonnen. Men is danig onder de indruk.
De tijd dringt, dus na een snelle kop koffie: op naar Heerenveen, naar ‘De Beugel’, een school voor voorbereidend beroepsonderwijs. Ik denk dat men een dergelijk soort school voor ogen heeft om in Laranjal neer te gaan zetten. Dus: foto’s nemen en nog eens foto’s nemen. Ook hier: nog geen jeugd.
Na de lunch vertrekken we naar Sneek, waar ook de Brazilaanse jongelui met hun gastouders aanwezig zijn. Die zijn met de bus gekomen. ‘Dat moatte se straks ek, dus dan witte se alfêst hoe’t it giet’, licht een van de ouders toe. Sectordirecteur Ruurd Toren heet de grote groep mensen hartelijk welkom, inclusief de vakleerkrachten, die er ook zijn. Ook hier natuurlijk nog geen jongelui. Die komen nog. Want volgende week gaat het allemaal van start. Ook voor de Braziliaanse jongeren. Anita heeft zich inmiddels als tweede tolk bij ons gevoegd.
Na een gezamenlijk meegemaakte presentatie gaat ‘jong’ en ‘oud’ gescheiden wegen. Met onze gasten gaan we een vergaderzaal in, waar we een aantal wezenlijke punten rond beroepsonderwijs doorspreken. Het wordt spannend hoe alles gaat lopen. Eerst moet natuurlijk de definitieve toezegging van de regering komen. Na de bespreking worden de praktijklokalen bezichtigd en ook hier: veel interesse en heel veel foto’s… Dan weer naar Joure, voor een warme hap.
Iets over zevenen stappen onze vier gasten, de zes jongelui en Sjoerd en ik aan boord van het Langweerder Skûtsje. Schipper Tinus Eekhof met zijn bemanning heet ons welkom.
‘Dus jim farre wol?’ was onze vraag vooraf geweest. Ja dus. Al wordt er aan boord wel gezegd dat we het niet droog zullen houden. We zijn er op voorbereid. Sommige Brazilianen hebben twee jassen aan, een voor de kou en een voor de regen. Op de motor de Wielen over, een vaart in, nog een vaart in, naar een bruggetje dat (op zelfbediening) niet open wilde en toen ‘op de fok’ terug. Een belevenis voor onze Brazilianen! Niet dat ze geen boten kennen. Misschien wel meer dan wij. Maar op zo’n grote boot helemaal zonder motor en alleen met ‘zo’n groot doek’ te varen, dat was toch wel nieuw. Koud hebben ze het wel, de lucht staat dreigend als nooit tevoren, maar de stortbuien en het onweer blijven uit. Gelukkig maar.
Vanaf negen uur kan de groep, nu weer aangevuld met gastouders en gezinsleden, zich vermaken in bowlingcentrum ’t Haske. En vermaken doen ze zich. Wie er winnaar werd? Ach, het ging meer om het spel dan om de knikkers. Nog ‘efkes neisitte’, de nodige dankwoordjes uitwisselen, cadeautjes aanbieden en ‘Lang zal hij leven’ zingen voor Iego, de zoon van de burgemeester die donderdag 14 wordt. ‘Foarsjonge’, noemen we dat in het Fries, verduidelijken wij.
Moe maar voldaan gaan we rond twaalven onder de dekens. Twee ‘volgeladen dagen’ zitten erop.
Woensdag 22 augustus ‘Wanneer we nu zeggen dat je om acht uur morgenochtend bij ons bent, dan rijd je misschien half negen’, had Sjoerd gezegd. Zo gezegd, zo gedaan. Ik breng ze alle vier vanmorgen naar Schiphol. Burgemeester Euricelia met zoon Iego en Noèmia gaan nog naar Parijs met de Talice en Vinicius heeft nog een gesprek in Utrecht. Wanneer ik half negen aanbel, zegt Sjoerd: ‘Kom der noch mar efkes yn, se sitte krekt te brea-iten...’ Toen ik wakker werd bedacht ik me dat vier mensen in de auto net gaat. Maar hoe zal het komen met hun bagage? Met ‘zachtjes drukken en persen’ lukt het allemaal net. Om negen uur rijden we weg. Eerst naar hotel Schiphol, waar Vinicius een kamer reserveert omdat hij de andere morgen vroeg terug vliegt en dan naar Schiphol. De bestelde tickets voor Amstersam-Parijs liggen al klaar. Maar eerst willen ze Amsterdam nog even verkennen. De trein naar Parijs gaat pas om vijf uur ’s middags. Dus het juiste perron opgezocht en dan: afscheid nemen. Dikke tut en ‘oant sjen!’
’s Morgens bij het ontbijt had Noèmia me al met handen en voeten duidelijk gemaakt dat we zeker een tegenbezoek moeten brengen. Haar huis staat open. Nou, wie weet…
Wanneer ze in de trein naar Amsterdam centraal stappen, loop ik naar boven en neem een kop koffie. Zo, dat was dat. Je moet zoiets ook geen weken achter elkaar hoeven doen. Ik rij naar mijn kantoor in Delft (waar ik een of twee dagen in de week ben) en doe aan nieuwsgierige collega’s mijn verhaal.
’s Avonds rij ik terug. Ik neem nog een snelle hap in ‘Den Ruighen Hoek’ en zie hotel Schiphol van over mijn gebakken aardappelen. Daar zal Vinicius vanavond weer arriveren. En morgen vroeg vliegt hij terug naar Sao Paulo, een vliegreis van zo’n 12 uren. De anderen zijn nog een paar dagen in Parijs. Mooie stad, mijmer ik. Ik had eigenlijk nog wel even meegewild. Maar het werk wacht...
Ben Hogeterp Voorzitter Stichting Joure - Laranjal do Jari
Begin van het nieuwe projectjaar - 14.08.2007
Zondag 19 augustus zullen de zes nieuwe Braziliaanse jongeren aankomen in Nederland. In dit derde jaar zullen ook zij een jaar scholing volgen aan ROC Friese Poort in Sneek.Naast de jongeren komen zondag ook de burgemeester van Laranjal, mevrouw Auricelia Melo Cardoso, en haar zoon naar Nederland om hier burgemeester Kuiper van de gemeente Skarsterlân te ontmoeten.
Er is een druk programma opgesteld om zowel de burgemeester als de jongeren te leren kennen en kennis te laten maken met Nederland.
